In de beginjaren van de videokunst ontstonden nieuwe relaties tussen kunstenaars en televisie. Dankzij de draagbare videocamera konden kunstenaars zich veel directer verhouden tot dit massamedium: hun werk kon op televisie worden uitgezonden, maar ze konden ook alternatieve vormen van televisie maken, zelfs anti-televisie.

In de jaren zeventig ontstond de activistische beweging guerrilla television, die video gebruikte om zowel gevestigde media als politieke machtsstructuren uit te dagen. Ook vanuit de kunstwereld kwam kritiek, vaak op speelse wijze. Nam June Paik maakte videowerken en installaties waarin de verleidelijke eigenschappen van commerciële televisie moeiteloos samensmolten met een uitgesproken avant-gardistische beeldtaal.

De werken in deze ruimte worden in een doorlopende loop vertoond:

Nam June Paik, Global Groove, 1973, video, 28’51’’ (fragment)
SERVAAS, News Resonance, 1981, video, 2’56’’
Tom Klinkowstein, 3 Artist On-Line On Slow-Scan-TV, 1980, video, 15’09’’ (fragment)